Beklenmedik şekilde ortaya çıkan, Deprem , terör ve Pandemi gibi olayların etkisi ile doğal olarak ilk duran iş ortamı her zaman müzik olmuştur. Bu durum gayet olması gereken bir eylemdir ve müzisyenlerin hiç birinin , herhangi bir şikayeti olmaksızın gerçekleştirdiği bir durumdur. Müzik Profesyonel olarak uğraşan insanların çoğunluğu işleri durduğunda gelişen olaylar karşısında gösterdikleri duyarlılıklarının yanında , ailesini nasıl geçindireceği endişesine de girmektedir.
Bölgelerimizde oluşan deprem , ülkemizde ki müziğin doğal olarak durmasına ve ortaya çıkan acının tüm halk tarafından paylaşımasına ve büyük bir yardımlaşma seferberliğine gidilmiştir. Keşke bu birlik ve dayanışma felaketler olmadan önce yapılabilse ve yıkımların önüne geçebilecek yapılar yapılsa çok daha iyi olurdu. Ne yazıkki başımıza gelmeden birbirimizi sevmiyor gibiyiz… Birbirimize sadece çıkar güdüyor gibiyiz… Testiyi olay başımıza gelmeden önce kırmayı öğrenmeliyiz…
Fakat yaralar sarılıp acılar unutulmaya başlandığında birçok müzisyen hemen kolları sıvayıp deprem yönelik acınası müzikler ve besteler yapmaya başlayacaklar. Bu duygu istismarından öte bir şey değildir ve desteklenmemesi gerekir. İnsanların acılarını paylaşıyorum diyerek yapılan müzikler , besteler çoğunlukla ön plana çıkma sevdasından öteye gitmeyen ve bazende kar amacı güden oluşumlardır ve kimseye bir faydası yoktur.